تقديم شده به پونه

در چمنزار دلم ،

گل بوته های نوازش آویختی

و ترنم ترانه بهار در غمباد پائیزی سرودی ،

سرودی که نجوای قلمم را در پی داشت ،

و ریزان مروارید چشمانت را به گردن زمان آویخت،

تا دردانه خلوص و خصلت گردد .

/ 1 نظر / 4 بازدید
آرش

درود زندگی حقير من آن قدر ساده و آرام است که در آن جمله ها حکم حادثه ها را دارند ... به من تاریک و کوچک هم سری بزن بدرود