هديه غم

سلام

        به غم                                                          استاد

سلام

       به قصه                                                         بابک

سلام

      به غصه                                                           بیات

سلام

      به غصه قصه غم                                             رفت 

سلام                                                     ــــــــــ

       به راه نرفته

تنها

        خسته

                  ازاین دنیا

                               رسته

چشم

        بسته

                دل

                     شکسته

بند 

         از بند تن

                    گسسته

مرغ غزل خوان

                    دلم

                        جای آواز

هق هق و

            شیون میکن

                           بی ناز

عزیز

         که هستی

                      داری راز

عمرم

         برد بـاد

                  منزلم آغاز

/ 6 نظر / 2 بازدید
شيرين

سلام ادم ها وقتی که زمانش فرا رسد بی اعتنا به ما و تمام عشق و خواسته ها و نيازهايمان ميروند پس حتی نميتوانيم خوشحال شويم وقتی که چرخ گردونش مطابق با خواسته مان ميگردد ونميتوانيم از ميان به در شويم هنگامی که رويدادها به انتهای انديشه های ما نرسيده اند . ما مانده در ويرانه رويا امروز را در ياب اين اخرين فردا !!...

آرياناز

گرچه از دست دادن کسی مثل بابک بيات سخته ............ ولی با اون وضعيتی که ازش تو بستر بيماری ديدم .................... تا حدودی خوشحال شدم رها شد .......................... با تمام وجودم دوسش داشتم ...................... اين روزا تنها چيزی که می بينم و می شنوم خبر از دست دادن آدماست .................... حتی آدمايی رو که دوست نداری ................

دريا

باشگاه هواداران پرشین بلاگ در تهران در نظر دارد جهت برقرار کردن پل ارتباطی با وبلاگ نویسان عزیز همشهری و معرفی و آشنایی دو طرفه باشگاه و دوستان حاضر ٬ مراسمی را با عنوان افتتاح باشگاه وبلاگ نویسان تهران برگزار کند و کارش را با کمک شما دوستان بهتر از قبل ادامه دهد. در انتها از تمام همشهریان وبلاگ نویس عزیز دعوت می کنیم تا با حضور در این مراسم مارا یاری و دلگرمی دهند. زمان : ۹/۹/۸۵ از ساعت ۱۵ الی ۱۷ مکان : تهران - ابتداي بزرگراه کردستان - مقابل فروشگاه شهروند قزل قلعه- پارک گلها- باشگاه وبلاگ نويسان تهران

بهزاد

مرگ تنها حقيقتی است که از آن گريزی نيست ، اما چه خوب میشد به جای اینکه پس از مرگ عزیزان برایشان شیون و زاری کنیم ، قبل مرگ به یادشان بودیم . متاسفانه این شیوه زندگی ما ایرانیان شده - زنده گریزی و مرده پرستی

بانو

سلام. ۱.تو هرگز فراموش نمی شوی. ۲.برای مادرمهربانت آرزوی سلامتی می کنم. ۳.اگه منظورت اينه که وجود يک(؛)معنی را تغيير می دهد بايد بگم؛آره. ۴.من هميشه منتظرتم.ياعلی.