دست دوست

خالی از لطف توام دوست مهربانم
یک تبسم ، یک لبخند ای همزبانم
آفت عمرم شده غم ، نامهربونی
من به غارت رفته ام از بی زبونی
حالیا بر من نگر، تا کی کنی ناز
که من افتانم و دستم بگیر باز

/ 1 نظر / 7 بازدید
آشنای غریب

ایمان داشته باش که کمترین مهربانی از ضعیف ترین حافظه ها پاک نمی شود پس چگونه فراموش خواهی شد تو که پیشه ات مهربانی است ؟[پلک] [رویا] [دست][گل]