هديه

هدیه بدوستان میباشد که نوشته ام

.

چه بگویم ، هرچه کرد

                          زلف یار بود

بستر عشق مرا او

                       بی خیال بود

نالان منم

         زجفای تو بنشسته ام

شب غربت

      به کوی که مگر

                      دل بسته ام

تصویر دل و

              غنچه لب و

                            آهو نگار

چمن از نسرین و

              کرشمه شد وقار

پند من گر شود

                آویزه رخسار یار

ندهم جان 

          زجفایش 

                   روم از کوی یار

/ 2 نظر / 2 بازدید
بهزاد

آن آتشی که در دل ما شعله ميکشيد گر در ميان دامن شيخ اوفتاده بود ديگر به ما که سوخته‌ایم از شرار عشق نام گنهکار رسوا نداده بود . قطعه‌ای از <پاسخ> ، از مجموعه <اسیر> ، فروغ فرخزاد

بهزاد

اگه ميبينی که کمتر بهت سرميزنم واسه کارای دانشگاهه...چند روزه اين اجنبی‌ها خیلی دارن اذیت میکنن!...جمله آخری رو که برام نوشتی زیرنویس نداشت نگرفتم چی شد...یه توضیحی بده ما هم از جماعت شاعرا عقب نمونیم... شب خوش و موفق باشی