دگر د يسی

الهی سینه ای ده آتش افروز

در آن سینه دلی وان دل همه سوز

دلم را ده درونی درد پرور

دلی در وی درون درد و برون درد

هر آن دل را که سوزی نیست دل نیست

دل افسرده غیر از آب و گل نیست

دلم پرشعله گردان سینه پر دود

زبانم کن به گفتن آتش آلود

« قسمتی از شعر وحشی بافقی »

/ 2 نظر / 4 بازدید
پونه

نباشم اهل بهره وسود / وليکن باد هماره حاصلم بود

دی جی حجت

سلام٬ وبلاگ جالبی داری به وبلاگ من هم سر بزن