پیلـــــه

یادتون هست اکتوری که بر روی سن فریاد می زد که مادرم سخت مریض است و در بستر مرگ ، 

 اشک می ریخت و حاضرین بخاطر بازی قوی اکتور به او می خندیدند .

وفریادهای او جز اینکه خوشایند تماشاگران شود نتیجه ای دیگر به دنبال نداشت .

حالا اگر کسی باشد که نقش نتواند خوب بازی کند و فریاد برآورد از تنهائی ، 

چند پی آمد خواهد داشت:

« خود کرده را تدبیر نیست »

« بیچاره چقدر ضعیف است و نمیتواند خودش را نگهدارد و آبرو داری کند .‌»

« عجب نقش کوچکی را برای تمرین دنبال میکنه ایکاش کمی خودش را جمع و جور می کرد .»

« مگه میشه کسی اینقدر گرفتار باشه و نتونه از پس اون گرفتاریها بر بیاد .»

« کسی که اینقدر خواره که نمیتونه خودش مسائلش را حل کنه همون بهتر که نباشه .»

« بابا این دیگه چقدر زرنگه میخواد همه رو تحت تاثیر قرار بده وبعد . . . .  »

حالا از منظر یک متخصص در امور مربوطه :

اصولا از منظر علمی و با توجه به کتبی که مطالعه شده تحمل چنین زندگی « خیلی هنر میخواد »

« خیلی سخته » « چطوری تحمل کردی » « مقصر خودتی » « این زندگی نیست که ول کن و برو»

« عاقبت این زندگی مرگ زود رس است » « ج ....؟؟؟!!! ی » یعنی خودکشی .

کسانی که در امور روان شناسی و روان پزشکی قادر به کمک هستند دریغ نکنند ؟؟؟؟؟ !!!!!

/ 0 نظر / 2 بازدید